เส้นทางสู่หัวใจ

ค่ำคืนอันลึกสงัด เงียบงัน และสงบเยือก ลืมตากว้าง หัวใจเต้นแรง ลมหายใจสั่นไหว ความเย็น — เย็นยะเยือก — แผ่ซ่านทั่วร่าง จากภายนอกเข้าสู่ภายใน ความแปรปรวนเพียงเล็กน้อย เป็นสัญญาณของพายุที่กำลังจะมาถึงในชีวิต คิดมากไปหรือเปล่า? บางที… ขอให้เป็นเพียงเท่านั้นเถอะ

ความคิดกระจัดกระจาย หัวใจเต้นแรง — ตึก ตัก ตึก ตัก… แล้วก็เงียบ บางทีอาจเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ไม่มีเหตุผลอื่นใด ชีพจรช้าลง ความเงียบเข้าครอบงำ… ตึก… อีกครั้ง หลังจากเวลายาวนาน… ตึก… ร่างกายสั่นไหว ค้นหาความอุ่นสุดท้าย… ตึก… แต่ตอนนี้ ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

ฉันปิดประตูทั้งหมด ความมืดเข้าครอบงำ ไม่ได้ยินอะไร ไม่รู้สึกอะไร เหลือเพียงบานประตูเดียว ที่รอประกายแสงสุดท้าย จะมาหรือไม่ จะจุดแสงอีกครั้ง และทำให้ทุกสิ่งเริ่มหมุนเวียนอีกครา

ทั่วทุกหนมีแต่ความมืด ฉันรอคอยจุดจบ รอว่าแสงเล็ก ๆ จะปรากฏขึ้นไหม — แสงที่ฉันจะเอื้อมมือถึงได้ แล้วมันก็มา — แสงสว่าง แรงกล้าจนส่องสว่างทั้งชีวิต อบอุ่นจนทุกสิ่งเริ่มเบ่งบานในชั่วพริบตา

มันเปล่งประกายอย่างไม่หยุดพัก มอบพลังทั้งหมดให้ฉัน จนกระทั่งเห็นว่าฉันไม่สั่นอีกต่อไป จนรู้ว่าฉันปลอดภัย ว่าสามารถหลับอย่างสงบได้ และแม้หลังจากนั้น มันก็ยังไม่ดับแสงของมัน

บางครั้งชีวิตทำให้เราคุกเข่า เราคาดหวังเพียงสิ่งเลวร้าย เพื่อจะไม่ต้องเจ็บอีกครั้ง แต่บางครั้ง เรากลับพบความสุขที่สงบนิ่ง จนไม่มีเหตุผลให้ต้องกลัว มั่นคงจนอยากมอบทุกสิ่งให้มัน