เหมือนคนส่วนใหญ่หนึ่ง — ผมมักหยุดอยู่กับความคิดเกี่ยวกับชีวิต : ความหมายของมัน เส้นทางของมัน ตั้งแต่เด็ก ในตัวของผมมีแรงดึงลึกๆ ที่พาผมไปบนเส้นทางหนึ่ง — หาคู่ชีวิต สร้างครอบครัว ปีเวลาผ่านไป แต่ความฝันกลับไม่เป็นจริง ทำไม?
ในความฝันนั้น คุณไม่เคยอยู่เพียงลำพัง มีคู่ มีธรรมชาติ มีสังคมอยู่ด้วย และในกรณีของผมเช่นกัน ความฝันที่ดูเรียบง่ายกลับกลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจเข้าถึงได้
เมื่อแม่น้ำเวลาไหลไป ความฝันกลายเป็นสีเทา แสงของมันจางหาย มือของผมเห็นมากขึ้น และสติพูดว่า :
“มันควรจะเป็นเช่นนี้ คุณไม่มีปัญหา ใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง — ดังที่หลายคนปรารถนา”
และแล้วความจริงก็มาถึง — ความจริงที่ผมเห็นรอบตัว : ในชีวิตของเพื่อน ในชีวิตของพ่อแม่ ภาพฝันนั้นช่างงดงาม : ตั้งครรภ์ รอคอย ร่วมเฉลิมฉลอง ใช่… แต่ต้องแลกด้วยความพยายามแค่ไหน
สุดท้ายผมบอกตัวเองว่า : อาจเป็นเช่นนี้ก็ได้
เด็กคนนั้นอาจจะยืนได้ด้วยตัวเองแล้ว เริ่มต้นชีวิตของตัวเองแล้ว
แต่เขาไม่อยู่ที่นี่
และผมรู้สึกว่า — มันโอเค
เงื่อนไขพื้นฐานนั้นไม่เคยถูกเติมเต็ม – เธอ
เวลาอาจทำให้ทุกสิ่งชาหน้าใจ เคลือบหัวใจด้วยชั้นทรายสีเทา แล้วลมฤดูร้อนวันหนึ่งก็มา — อบอุ่น อ่อนโยน — และพัดพาทรายนั้นออกไป แม้เวลาจะผ่านไปนานแล้ว ความรู้สึกนั้นยังไม่อ่อนข้อ — มันซ่อนอยู่ในตัวผม และบางครั้ง เพียงพบใครสักคน — ก็เพียงพอที่จะปลุกมันขึ้นมาอีกครั้ง
และแล้ว — มันก็เกิดขึ้นแล้ว
คนที่ผมเรียกว่า “ที่รัก” เข้ามาในชีวิตผม เขาวาดเส้นขีดหนึ่งไว้หลังทุกสิ่ง ทั้งหมดและเปิดบทใหม่ — บทที่มีความสุข
ตอนนี้ผมรู้สึก — ไม่ใช่ความอยากมีเด็ก แต่เป็นความอยากให้มีเวอร์ชันเล็กของ เธอ อยู่ข้างกาย เวอร์ชันของคนที่งดงามโดยธรรมชาติในทุกสิ่งที่บริสุทธิ์และเรียบง่าย
นี่คือช่วงเวลาที่งดงาม มันนำความยินดีมาให้ผม และผมเห็นว่าผู้คนรอบตัวผมก็รู้สึกนั้น ผู้ที่แท้จริงในชีวิตผมดีใจกับผมด้วย พ่อแม่ของผมก็ยินดีด้วย เพราะพวกเขาเห็นว่าผมสงบ — พอใจ — มีความสุข บทนั้นซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อตอนผมเกิดมาถึงตอนนี้แล้ว — รางวัลที่รอคอยมานาน
แต่เมื่อเราฝันถึงครอบครัว เราไม่เคยนึกว่า — รางวัลนั้นอาจหมายถึงการเป็นคนเดียว
ยุคสมัยของเรา พาเราท่องไป — เพื่อการงาน เพื่อชีวิต เพื่อรัก พาให้เราเห็นกันผ่านหน้าจอได้อย่างน้อย แต่ไม่ให้เราได้เวลา
และเวลานั้น… คือสิ่งเดียวที่ผมอยากมอบให้ เธอ
เวลาซึ่งตอนนี้ถูกปฏิเสธโดยผู้ที่เคยมอบทุกสิ่งเพื่อพาผมสู่โลกนี้
รางวัล หรือ ความเจ็บปวด?
บอกผมที
ใครจะดีใจในความสุขของคุณในขณะที่ยังสูญเสียคุณไป?
น้ำตาไหลอาบหน้า
ผมรับรู้ความรู้สึกนั้น และรู้ว่าไม่ใช่ครั้งสุดท้าย มันจะกลับมา — ยิ่งใหญ่ขึ้น เมื่อเป็นลูกสาวของผม หรือ เมื่อเป็นลูกชายของผม
ผมเชื่อว่ารักของพ่อแม่ไม่มีคู่แข่งในความรู้สึกใดๆ
ว่ามันคือสิ่งเดียวที่จริง — สอนให้เราต้องการสิ่งดีให้ใครสักคนอื่น อย่างเต็มที่ – ไม่มีเงื่อนไข
หลังจากความคิดทั้งหมด หลังจากเหตุผลทั้งหมด ที่เหลืออยู่คืออารมณ์และความฝัน
เหมือนอย่างที่เคยเป็นเมื่อเริ่มต้น
เรายังคงดำเนินไปอย่างที่เราได้รับโปรแกรมไว้
ในท้ายที่สุด – จะหวังจะคลุมท้องทะเลสงัดแห่งความรู้ที่อยู่ลึกในจิตใต้สำนึกของเราได้อย่างไร?