ไม่นานก่อนเข้ากะเช้า
ฉันจิบกาแฟ… เสียงแจ้งเตือนดังอยู่ในหู — ข้อความจากผู้หญิงที่ฉันอยากจะมอบชีวิตที่เหลือทั้งหมดให้เธอ
รอยยิ้ม หัวใจ คำพูดธรรมดา ๆ… และวิดีโอหนึ่งคลิป วิดีโอที่ฉัน… อาจจะไม่ตั้งใจนัก… แต่ได้เห็นชีวิตในประเทศของเธอ
ใช่ มันไกลออกไป ชีวิตแบบนั้นฉันไม่รู้จักแน่ชัด และก็คงมีด้านที่ไม่สวยงามอยู่บ้าง… แต่ครั้งนี้ ฉันเห็นเพียงความงดงาม
ชีวิตที่เรียบง่าย
รอยยิ้มของผู้คนที่เดินผ่าน
ชายคนหนึ่งที่เดินไป สูบบุหรี่ของเขา… ความเบาสบายที่นี่เหมือนเราลืมมันไปแล้ว
ฉันไม่แน่ใจ… แต่ในหมู่บ้านเมื่อก่อนมันเป็นเช่นนั้น บางครั้งฉันก็เคยรู้สึก — รู้สึกได้จากผู้คน แม้พวกเขาจะทำงานหนัก แต่ก็ยังมีความสุข
บางที… นานมาแล้ว ตอนที่ฉันยังเป็นเด็กน้อย
ทำไมตอนนี้ถึงมีแต่แรงกดดันให้ต้องมีประสิทธิภาพ?
การปฏิบัติที่ต่ำกว่าศักดิ์ศรี?
ความปรารถนาอันว่างเปล่า?
เรามีชีวิตที่หรูหรา ใช่… ฉันหวังว่าคุณจะมีความสุข
แล้วฉันล่ะ?
วันนี้ฉันจะไม่พูดว่า ฉันคงไม่แลกชีวิตนี้
ฉันจะแลกมัน
แลกกับชีวิตธรรมดา… ที่ทำให้ฉันหายใจได้
และแลกกับความรัก