เสียงดนตรีดี ๆ อยู่ในหู โลกเริ่มเคลื่อนไหวตั้งแต่เช้า ข้อความจากคนที่ฉันรัก ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น ฉันชงกาแฟยามเช้าด้วยความสุข และคิดถึงวันที่ผ่านมา คิดถึงผู้คนที่ใกล้ชิดกับฉันและชีวิตของพวกเขา คิดถึงสถานการณ์ที่มีอยู่และที่เรากำลังเผชิญ คิดถึงว่าสถานการณ์เหล่านี้เป็นผลมาจากอะไร ความคิดค่อย ๆ ไหลไปสู่เรื่องความสัมพันธ์ ความจริงของชีวิต และอาจรวมถึงจิตวิทยา และวนเวียนอยู่กับการเลือกคู่ชีวิต
พวกเรามนุษย์มักมองความเป็นจริงของตัวเองเป็นสีเทา ในความสลัวนั้นเรารู้วิธีเอาตัวรอด จากสิ่งที่ฉันเขียน ทุกคนคงพอเดาได้ว่าฉันไม่ใช่คนอายุยี่สิบอีกต่อไป แต่บางครั้งเราก็ได้พบกับผู้คนที่สว่างไสวอยู่ในภาพนี้ พวกเขาส่องแสงเหมือนดวงอาทิตย์ และโปรยดอกไม้ไปทุกที่ที่ก้าวไป งดงาม น่าหลงใหล
ฉันมีคนแบบนั้นอยู่ในชีวิต คนที่สามารถทำให้โลกสว่างไสวไปได้ไกลเป็นกิโลเมตร แต่ความไร้กังวลของเธอกลับ ผลักเธอให้พุ่งเข้าไปใต้รถคันแรกที่อยู่ตรงหน้า คุณหัวเราะใช่ไหม? ฉันก็เหมือนกัน แต่น่าเสียดายว่าในชีวิตจริง มันไม่ใช่เรื่องตลกเลย
ฉันคิดว่าเราทุกคนสร้างโลกของตัวเองเหมือนจิ๊กซอว์ ค่อย ๆ หล่อหลอมบุคลิกของตัวเองให้ใกล้เคียงกับลำดับความสำคัญของเรามากที่สุด เมื่อจิ๊กซอว์นั้นต่อเสร็จ มักจะเหลือชิ้นหนึ่งที่หายไป และชิ้นนั้นคือคู่ของเรา เขาเป็นคนตัดสินว่างานชิ้นนี้จะสวยงาม บิดเบี้ยว ใช้งานได้ หรือจะอยู่ได้นานแค่ไหน
แม้ว่าการเลือกคู่ที่เหมือนกับตัวเราเองจะน่าดึงดูดเพียงใด แต่มันก็มักไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด เขาเข้าใจฉันโดยไม่ต้องใช้คำพูด รู้ว่าฉันจะพูดอะไรตั้งแต่ก่อนที่ความคิดจะเกิดขึ้น ความสอดประสานนี้ช่างน่าหลงใหล แต่ลองหยุดคิดดูว่า เราอยากมีตัวเราเองเป็นคู่จริงหรือไม่ แน่นอน… ลองคิดนานกว่าหนึ่งวินาทีดู ไม่มีใครในใจลึก ๆ ของตัวเองคิดว่าตัวเองสมบูรณ์แบบ และทุกคนย่อมพบสิ่งหนึ่งในตัวเอง ที่ไม่อยากเห็นในคู่ของตน
แรงดึงดูด สิ่งที่ฉันอธิบายไว้ข้างต้น แต่มันเพียงพอหรือเปล่า? บางทีอาจมีความต้องการอีกอย่างหนึ่ง ความต้องการให้ใครสักคนจับมือไว้ และไม่ยอมให้ฉันกระโจนลงไปใต้รถ ในขณะที่ฉันกำลังเต้นรำท่ามกลางดอกไม้
นี่คือชีวิตเดียวที่เรามี ความรักไม่กี่สัปดาห์นั้นเชกสเปียร์ได้นำมาให้แล้ว เราไม่ต้องการมันอีก
บางทีการมีใครสักคนที่เติมเต็มเราก็เพียงพอ สำหรับคนที่เต้นรำ มันคือมือที่พาพวกเขาผ่านชีวิตไป สำหรับคนที่จริงจัง มันคือคนที่ทำให้ชีวิตอ่อนโยนขึ้น แต่ทุกคนสามารถเปลี่ยนแปลงได้ และความรักก็สร้างปาฏิหาริย์ได้ และบางครั้ง แม้แต่คนบ้าผู้เต้นรำ ก็อาจกลายเป็นมือนั้นเอง ที่คอยพาใครอีกคนก้าวไปข้างหน้า